وقتی بعد از 20 سال دلت هوای زادگاهت را می‌کند، زادگاهی که در 40 روزگی پس از تولدت، به قصد تهران ترکش میکنی و روستایی که تابستان‌های کودکیت را پر می‌کند از نشاط، سرزندگی، بازی‌های کودکانه و... ؛ فکر میکنی چه حسی می‌تواند سراسر وجودت را احاطه کند؟
فیلم درخت لیمو فیلمی از کارگردانی اسرائیلی است که نگاهی متفاوت و زیبا به مقوله اشغال گری دارد. حسن بزرگ فیلم آن است که می تواند به دور از تعصبات رایج نژادی و دینی، ما را به قضاوتی بی طرفانه دعوت کند.
داستان فیلم:
زنی بیوه که در حیاط خانه اش باغی پر از درختان لیمو دارد، ناخواسته همسایه وزیر دفاع جدید اسرائیل می شود. سیستم امنیتی دولت از وجود این باغ برای مقاصد ضدامنیتی گروه های فلسطینی علیه وزیر دفاع نگران است. کار بالا می گیرد و زن فلسطینی به کمک وکیلی جوان به دادگاه نظامی شکایت می کند اما دادگاه به نفع وزیر دفاع رای صادر می کند. زن به دادگاه عالی شکایت می برد. در این میان همسر وزیر دفاع که زنی روشنفکر منش است با اقدام همسرش برای قطع درختان لیموی زن همسایه موافق نیست اما در فشار و محدودیت های پیرامونی تنها می تواند با انعکاس موضوع و نارضایتی اش به مطبوعات اسرائیلی کمک کوچکی به زن فلسطینی بکند و...
